Prawne aspekty ochrony dziedzictwa – w tym pozornie wąskim zakresie mieści się tak wiele, jak wiele można rozumieć przez materialne i niematerialne dziedzictwo. Dodatkowo, prowadząc działalność w obszarze dziedzictwa kulturowego trzeba się mierzyć z problemami prawnymi często równie subtelnymi jak sama kultura. Czynności związane z zabytkami i dziełami sztuki, sposób funkcjonowania instytucji kultury – bibliotek, muzeów, archiwów, stowarzyszeń i fundacji, a w końcu również troska o dziedzictwo niematerialne, wszystko to niesie ze sobą konieczność mierzenia się z przepisami wielu gałęzi nie tylko prawa polskiego, ale także unijnego czy międzynarodowego.

Inwestycje w dobra kultury to szybko rozwijająca się w Polsce dziedzina, to zaś wiąże się ze stosowaniem wielu współistniejących, nieustannie zmieniających się regulacji. Skuteczne wsparcie prawne polega nie tylko na rozwiązywaniu problemów tu i teraz, ale także na przewidywaniu i unikaniu lub minimalizowaniu ryzyka związanego z tymi, które będą pojawiać się w przyszłości.

Jestem doktorem habilitowanym nauk prawnych i nauczycielem akademickim. Ukończyłam studia magisterskie i doktoranckie na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Uzyskałam również dyplom w zakresie prawa angielskiego i europejskiego na Uniwersytecie Cambridge oraz Institute of Art and Law (Leicester, Wielka Brytania).

Wiele lat zawodowego życia poświęciłam sztuce, zabytkom i kulturze tradycyjnej. Śledzę zmiany zachodzące w tym obszarze, biorę czynny udział w krajowych i międzynarodowych konferencjach, publikuję na temat prawa ochrony dziedzictwa, prowadzę analizy i opracowuję eksperckie opinie.

Dzięki codziennej bliskiej współpracy z jednostkami samorządu terytorialnego, przekonałam się na tzw. żywym organizmie, jak wiele korzyści – ekonomicznych i wizerunkowych – może przynieść odpowiednie wykorzystanie lokalnego dziedzictwa kulturowego.

Prawo administracyjne, jego meandry i pułapki, zawsze było dla mnie pasjonującym wyzwaniem. Wychodzę z założenia, że nie ma problemu, którego nie da się rozwiązać. Uważam też, że to przepisy powinny służyć człowiekowi, nigdy odwrotnie.

Inwestorzy, domy aukcyjne, fundacje i stowarzyszenia, samorządy, właściciele znaczących kolekcji, galerii, prywatnych muzeów, twórcy, miłośnicy zabytków i marzyciele cenią sobie współpracę ze mną, ponieważ rozumiem i dzielę ich pasję. Nie wierzę w gotowe rozwiązania, do każdego działania podchodzę indywidualnie, znajdując jasne rozwiązania i opracowując długofalową strategię.

Znajomość prawa europejskiego i międzynarodowego, kontakt z ekspertami w całej Europie i poza nią, a także współpraca ekspercka w międzynarodowych strukturach – UNESCO, ICOMOS, Komisji Europejskiej – dają mi swobodę myślenia w sposób innowacyjny i tworzenia rozwiązań zgodnych z różnymi tradycjami prawnymi.